• کدخبر: 55918
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۰:۲۷ ق.ظ - یکشنبه ۱۳۹۶/۰۷/۲۳
  • چاپ خبــر
به پای درد و دل یکی از نابینایان شهرستان نشسته ایم؛

دیدگاه و رفتار مردم جامعه با نابینایان مناسب نیست/ نابینایان نیاز به توجه دارند نه ترحم

محمدرضا ثابتی گفت: دید مردم هنوز نسبت به نابینایان، توانایی این قشر و فعالیت های اجتماعی آن ها تغییر پیدا نکرده و می توانم بگویم رفتاری ترحم آمیز و نسبتا منفی با نابینایان دارند.

به  گزارش پایگاه خبری سفیر تیران  و کرون  مثلث زندگی نابینایان “بو، “صدا” و “لامسه” است، نور برایشان هیچ معنایی ندارد، چه فرقی می کند که شب است یا روز است، گویا زمان مفهومش را در صدا به آنها می فهماند، مثلا روزها را با صدای طبیعت و شب ها را با سکوت  و آرامشی خاص، برایشان ترجمه می کند، چه فرقی می کند که برق هست یا نیست، چراغ اتاقشان که همیشه خاموش است، تا کنون دستشان را برای کلید برق دراز نکرده اند، آبشار طلایی آسمان دیگر بماند، ستاره ها هم هیچ…

امروزه نابینایان بسیاری را می‌شناسیم که اگر نگوییم بهتراز افراد بینا، لااقل در حد آنها، در تمام عرصه‌های مختلف علمی و هنری‌ می درخشند و وجود این افراد است که ثابت کرده نابینا کسی نیست که از نعمت بینایی برخوردار نیست بلکه نابینایی در مفهوم وابستگی و درماندگی است.

به مناسبت روی عصای سفید مصاحبه را با محمدرضا ثابتی یکی از نابینایان شهرستان ترتیب داده و به پای درد و دل او نشسته ایم.

سفیر تیران و کرون: آقای ثابتی معرفی کوتاهی از خودتان داشته باشید.

محمدرضا ثابتی هستم ساکن شهر تیران ۲۴ ساله و در رشته علوم ارتباطات و روابط عمومی در دانشگاه تحصیل کرده ام.

ازدواج کرده اید؟

بله ۲ سال است که ازدواج کرده ام و اولین فرزندم در راه است.

از همان ابتدای عمر بینایی نداشتید؟

بله نابینایی من مادرزادی و به دلیل مشکلات ژنتیکی بوده و از بدو تولد بینایی نداشتم.

از چند سالگی شروع به درس خواندن کردید؟

از ۷ سالگی درس خواندن را آغاز کردم که تا پایه اول راهنمایی در مدرسه ابوبصیر اصفهان تحصیل می کردم و پس از آن دوران راهنمایی و دبیرستان را در مدارس عادی در شهر تیران گذراندم.

فعالیت های فرهنگی و هنری خاصی داشته اید؟

بله در دوران مدرسه در زمینه قرائت قرآن، مداحی و اذان فعالیت داشتم و توانستم مقام های استانی و کشوری کسب کنم. هم چنین در زمینه موسیقی و ساز و آواز فعالیت می کنم و به عنوان مجری در برنامه های مختلف حضور دارم.

از چه زمانی وارد اجتماع شدید؟

خیلی دیر؛ از حدود سال ۸۶ زمانی که در پایه دوم راهنمایی تحصیل می کردم وارد اجتماع شدم و با مردم ارتباط بیشتری برقرار کردم

برخورد مردم با شما چگونه بود؟

در بسیاری از موارد تعجب انگیر بود! متاسفانه دید مردم هنوز نسبت به نابینایان، توانایی این قشر و  فعالیت های اجتماعی آن ها تغییر پیدا نکرده و می توانم بگویم رفتاری ترحم آمیز و نسبتا منفی با نابینایان دارند.

چگونه می توان این دید مردم نسبت به نابینایان را تغییر داد؟

رسانه ها و مخصوصا صدا و سیما نقش مهمی در آگاه کردن مردم دارند، هنوز روز ۲۳ مهر به نام روز عصای سفید برای خیلی از مردم ناشناخته است و به ندرت به آن پرداخته می شود. مردم به سبب ناآگاهی از یک دنیای خاص برخورد و رفتار درستی با نابینایان ندارند و حتی صدا و سیما برای دعوت از یک نابینا هیچ گاه یک نابینای مطلق را دعوت نمی کنند.

آیا در شهرستان محفلی برای نابینایان و آشنایی آن ها با یکدیگر شکل می گیرد؟

خیر در شهرستان چنین جلساتی برگزار نمی شود و من نابینایان شهرستان را نمی شناسم و دوستان نابینای من از شهرستان های دیگر بیش تر از دوستان نابینای همشهرستانی ام هستند.

 

الگوی خاصی در زندگی خود داشتید؟

خیر فرد خاصی را در نظر نداشته ام و سعی می کنم از هر چیزی یک الگوی خاص بگیرم.

تصورات شما نسبت به محیط بیرون، اجسام و رنگ ها چیست؟

تصورات من نسبت به موارد بیان شده منحصر به مطالبی است که در کتاب ها و مقاله ها خوانده ام و تجسم خاصی از اشیایی که نمی شناسم یا آن ها را لمس نکرده ام ندارم، در کل تصورات خیالی کمی دارم.

فکر می کنید چند درصد در زندگی خود موفق بوده اید؟

فکر می کنم به یک موفقیت نسبی رسیده ام و تا ۷۰ درصد از فعالیت و پیشرفت خود راضی هستم هر چند به هر اندازه که تلاش کنم موفقیت های بیش تری را کسب خواهم کرد.

راز این موفقیت خود را چه می دانید؟

من در زندگی برای خود هدف مشخص کرده ام و در ابتدا سعی کردم اعتماد به نفس و  استقلال خود را بالا ببرم و بدون کمک گرفتن از محیط و افراد اطرافم به مطلوب خود دست پیدا کنم.

خدا در زندگی شما چه جایگاهی دارد؟ 

توکل به خدا در لحظه لحظه زندگی موجب تقویت اعتماد به نفس من شده و با توکل به او هر کجا برای انجام امری اراده کرده ام به موفقیت رسیده ام.

تا کنون در زندگی خود ناامید شده اید؟

بله لحظاتی پیش آمده که ناامید شده باشم البته این ناامیدی من به خاطر مشکلاتی که جامعه برای نابینایان ایجاد کرده بوده است و هیچ گاه به خاطر مشکل بینایی خودم ناامید نشدم.

فکر می کنید اگر بینا بودید موفقیت و اعتماد به نفس کنونی خود را داشتید؟

اگر بینایی داشتم با در پیش گرفتن این طرز فکر و اعتماد به نفس قطعا پیشرفت زیادی داشتم.

آیا در مراسم ها و محافل های مختلف برگزار شده در شهرستان شرکت می کنید؟

بله تا حدی که بتوانم حضور پیدا می کنم  ولی حتما با برنامه ریزی و فکر قبلی و داشتن پیش زمینه کافی از مراسم در بین مردم حضور پیدا می کنم تا مشکلات احتمالی را به حداقل برسانم.

تنها بیرون می روید یا کسی را همراه خود می برید؟

تنها و مستقل هم بیرون می روم البته اوایل کار سختی هایی که به من برای تنها بیرون رفتن می گرفتند برای من آزار دهنده بود ولی اکنون دیگر عادی شده است و خودم هم درباره مسیر ها و مکان هایی که قبلا رفته باشم دیگر استرسی ندارم.

شما کتاب هم مطالعه می کنید؟

بله به مطالعه و کتاب علاقه دارم و در اوقات فراغت مقاله و مجلات به روز را مرور می کنم. البته از روی صفحات اینترنت و با استفاده از کتاب های صوتی مطالعه می کنم.

اداره بهزیستی رسیدگی مطلوبی به نابینایان دارد؟

به نظر بنده رسیدگی ها کافی و مطلوب نیست. شاید این اداره کارهایی را برای قشر نابینا انجام می دهد ولی رسیدگی های انجام شده از نظر دید من نابینا کافی نبوده و باید توجه بیش تری صورت گیرد. ما بواسطه نداشتن دید به وسایل زیادی برای کمک در زندگی احتیاج داریم و مثلا برای گرفتن یک عصا می گویند بودجه کافی برای در اختیار قرار دادن آن به شما نداریم یا حتی اگر بودجه هم باشد برای تحویل آن باید به چندین نفر مراجعه کرد تا آن را تحویلی بگیریم.

آقای ثابتی اگر از شما بپرسند یک نابینا بیش از همه به چه چیزی احتیاج دارد تا زندگی بهتری داشته باشد چه جوابی می دهید؟

قطعا نابینایان با داشتن تجهیزات به روز و مخصوص می توانند احتیاجات خود را بیشنر برطرف کرده و زندگی بهتری داشته باشند. البته شرکت هایی هستند که وسایل مخصوص نابینایان را تولید می کنند ولی باید توسط ارگان های دولتی و مخصوصا بهزیستی مورد حمایت قرار گیرند تا بتوانند محصولات خود را عرضه کنند هم چنین دولت هم باید درباره برخی تجهیزات به نابینایان کمک کند چرا که تهیه هزینه آن ها برای برخی ممکن نیست و یا حتی در مواردی وسیله ای که برای بینایان رایگان است برای نابینایان هزینه بر است که باید این موارد اصلاح شود.

مثلا  شبکه اجتماعی تلگرام که اکنون در کشور فراگیر شده و بسیاری از امور از طریق آن انجام می شود نسخه ای برای استفاده نابینایان ندارد که یک شرکت در حال تهیه این نسخه بوده و قصد فروش آن را به نابینایان دارد البته ما نمی خواهیم حق آن شرکت ضایع شود ولی نابینایان هم باید به دلیل معلولیت خود به صورت حمایتی تجهیزاتی را داشته باشند.

منبع درآمد شما از چه طریقی است؟

منبع درآمد ثابت من مستمری بهزیستی و یارانه دولت است و اگر در مراسمی به عنوان مجری حضور پیدا کنم مبلغی به من داده می شود.

وضعیت کار برای نابینایان چگونه است؟

به نظر من کار برای این قشر وجود دارد ولی کسی به آن ها معرفی نمی کند هم چنین دید مردم نسبت به عملکرد یک نابینا خوب نیست. من برای پیدا کردن کار به مکان های مختلفی رفته ام ولی همین دید منفی مانع استخدام من شده است.  نداشتن دید نابینایان قدرت ریسک پذیری مردم را کم کرده و باعث می شود به جای در نظر گفتن کارایی و فعالیت نابینا وضعیت جسمانی او را مد نظر قرار دهند.

در آخر اگر صحبتی دارید بفرمایید.

خواهش من از دولت و رسانه ها این است که به مردم درباره نابینایان آگاهی بیش تری بدهند، توجه آن ها به این قشر فقط مختص همین ۲۳ مهر نباشد و به آن ها بیش تر بها بدهند. مستند هایی از معلولان ساخته شود تا همه با چگونگی زندگی و فعالیت آن ها آشنا شوند. ما از رسانه و دولت به خصوص اداره بهزیستی توقعات بیش تری داریم.

انتهای پیام/ سفیر تیران و کرون

درج دیدگاه

جستجو

نظرسنجی

در حال حاضر نظرسنجی نداریم.

آخرین اخبار